Sanne Pols

Over mij

Door mijn specifieke achtergrond in journalistiek en religiewetenschappen weet ik goed een brug te slaan tussen seksuele diversiteit als culturele en religieuze diversiteit en haar sensitieven.

Ik doorzie groepsdynamieken snel waardoor ik met veel plezier een goed advies op maat weet te ontwikkelen.

In mijn workshops maak ik graag de vertaalslag van probleem naar mogelijkheid om samen maatschappelijke taboethema’s bespreekbaar te maken en aan te pakken in ludieke én constructieve werkvormen.

Visie

 

Bij het leiden van een gesprek, dagvoorzitterschap of samen aan de slag in een workshop staan mijn zintuigen op scherp, waardoor horen luisteren wordt, en kijken, zien.

Goed luisteren en zien zorgt ervoor dat ik snel kan denken, reageren, dynamieken opmerken en verscholen meningen zichtbaar kan maken. Ik proef de sfeer en speel daar – in mijn workshops en bijeenkomsten – op in door deelnemer en publiek te prikkelen en te enthousiasmeren.

Een goede workshop- of gespreksleider is voor mij niet  alleen deskundig  op het onderwerp van de bijeenkomst, maar juist en vooral deskundig op het leiden van het gesprek, het samen brengen van de groep, het aanvoelen van de diversiteit in meningen en mensen en het samen aan de slag gaan bij het creëren van iets groters én concreets.

Samen met de opdrachtgever stem ik de wensen en doelen van de bijeenkomst af waardoor ik altijd maatwerk kan leveren. Een helder einddoel – ‘wat wil je dat de deelnemer mee naar borrel/huis/supermarkt/werk – neemt?’ –  staat garant voor een doeltreffende bijeenkomst of workshop.

Workshops

 

Mijn workshops zijn actief, positief en constructief. Ik zorg er altijd voor dat de deelnemers naar huis gaan met:

een goed gevoel, zelf gecreëerde eyeopeners, praktische handvatten om vervolg te geven in werk of leven aan de thematiek uit de workshop.

Een greep uit:

  • Diversiteit & inclusie op de werkvloer
  • Professionalisering ZZP-vrouwen
  • Genderdiversiteit in het onderwijs
  • Mannen tbv vrouwenemancipatie
  • Docenten & bespreekbaar maken gevoelige onderwerpen

Gespreksleiding

 

Ik ben een scherpe gespreksleider die helder en humoristisch spreekt en op een persoonlijke wijze de ander benadert, waarbij het creëren van samenhang, en een veilig klimaat voor het uiten van verschillende meningen en visies, voorop staat.

Een greep uit:

  • Bicultureel & LHBT
  • Relitop in Ridderzaal
  • Aand8avond ‘Later uit de kast’
  • Debat pesten en discriminatie (PO)
  • Religie & homoseksualiteit

BLOG


groepkleinnieuw

‘Er wordt nog te vaak óver in plaats van mét minderheden gesproken’

We willen meer doen met diversiteit, maar ja, hoe? Op dit punt lopen veel bedrijven vast. Een intentieverklaring ondertekenen om diversiteit en inclusie hoger in het vaandel te zetten is zo gepiept, maar invulling aan een dergelijk traject geven is voor veel bedrijven hogere wiskunde. Het pas opgerichte IncInc specialiseert zich in workshops en trainingen die bedrijven hierbij helpen. We spraken met een van de oprichters, Sanne Pols: ‘Een persoonlijk verhaal maakt het voor de grote massa al veel makkelijker  om zich in te leven in een minderheid.’

Sanne (foto, midden) begon haar carrière bij UvA Pride, was betrokken bij de oprichting van L’HBTQ Magazine en was actief als trainer, peer educator en projectcoördinator bij Diversion, waar ze vorig jaar met het project ‘Gelijk=Gelijk?’ de LHBT-innovatieprijs van het ministerie van OCW in de wacht sleepte. ‘Ik ben nu zes jaar uit de kast. Sindsdien ben ik altijd actief bezig geweest bij en met stichtingen die zich bekommeren om diversiteit. Ik mis eigenlijk een stukje dat veel LHBT-jongeren hebben; het in de kast zitten als puber. Die ervaring heb ik niet, want ik wist dat toen niet van mezelf. Ik was er totaal van overtuigd dat ik op mannen viel en kwam er pas op latere leeftijd achter dat ik vrouwen interessanter vond. Ik kan me echter goed verplaatsen in de thematiek omdat ik als peer educator constant in aanraking kwam met de ongefilterde meningen van jongeren. Ze zijn goudeerlijk maar vaak ook snoeihard.’

‘Ik kan als lesbische vrouw niet vertellen hoe het is om als transgender op de werkvloer te staan’

Lees het hele interview op Gay.nl!

gaynl_logo_original

 

DSCF3201

Lefgozer – the aftermath

“Sanne jij bent als enerlaatste aan de beurt, na de pauze. Iemand nog vragen?”, zegt Micha Wertheim. “Kan ik misschien toch ergens in het begin? Anders kan ik door de zenuwen niet genieten van de voorstelling”, vraag ik met een enigszins wanhopig stemmetje. Gelukkig is er iemand zo nonchalant om met mij te ruilen. Ik loop terug naar mijn fantastische hoekje met vrienden die me komen ondersteunen en wacht af tot ik het podium van Toomler op wordt geroepen.

De zaal zit vol, zo’n 150 man en vrouw. Ik heb er zin in. Nerveus én vol adrenaline spurt ik het podium op. Wie heeft bedacht de verteller eerst een kaars op te laten steken voordat ik aan mijn verhaal mag beginnen, moet pikzwarte humor hebben. Met bibberende handen houd ik de veel te lange aansteker vast. De kaars wil niet, de aansteker trouwens ook niet. Ik wil echter heel graag en met kramp in mijn hand lukt het mij het lontje aan te krijgen. Ik draai me om en zie de microfoon dominant voor me staan, wachtend tot ik mijn verhaal aan hem vertel. Achter de felle lampen zie ik een zaal vol schaduwen en stukjes mens. Halve gezichten, armen over elkaar, een biertje, wijn, stukje tortilla en een ongeduldige zucht. Ik begin mijn verhaal wat ik goed ken, het is immers mijn verhaal. Ik praat wat snel en sla twee keer onhandig tegen die dominante microfoon. Mensen lijken te luisteren, lachen hard om een woordgrap. “Wow, dit is kicken”, denk ik. Ik voel me sterk en wil heel graag het publiek vermaken met mijn waanzinnige verhaal over list en bedrog. Zo heb ik dit verhaal – wat ooit een gebeurtenis was – immers ook ervaren. Steeds meer ontspannen sta ik daar in het felle licht met die dominante microfoon die steeds meer een vriend wordt. Ineens zijn mijn tien minuten voorbij, wordt er fijn geklapt, verlaat ik mijn dominante vriend en schuif weer aan bij mijn echte vrienden. “Nog een keer, nog een keer!”, hoor ik in mijn hoofd terwijl ik alweer op mijn krukje zit. In gedachten beloof ik mijn dominante vriend alsook mijn hoofd om graag en snel weer terug te komen, daar op het podium van Toomler.

DSCF3214

Lefgozer

“Wat lijkt jou het allerleukste en allerengste om te doen?”, werd mij tijdens de training in het Lefgesprek gevraagd. Ik: “Op het podium van Toomler staan.”

Ik vind het fantastisch op voor een groep te staan, de dialoog op te gang te brengen, een training te geven en andere te inspireren en te prikkelen zoals ik ook geinspireerd en geprikkeld word. En ja, ik vind het ook altijd een beetje spannend. Maar Toomler, Toomler is anders spannend. Toomler is doodeng. Toomler is een comedy cafe. Een ruimte waarbij het publiek gewend is vermaakt te worden. Hier komt iemand op het podium die zich moet bewijzen. Je hoort de toeschouwer denken: “Nou, eens even kijken of dit leuk wordt.” Bij Toomler is het publiek geen actieve participant. Degene op het podium is ondergeschikt aan het publiek. En juist daarom wil ik mij daar graag voor de leeuwen werpen. Shit.. waarom ook al weer..? Ohja: omdat een fantastische vrouw aan mijn tafel tijdens het Lefgesprek mij met een mooi briefje de power gaf om het te gaan doen! Zonder enige twijfel óf ik het ging doen schreef ze me: “Veel plezier bij Toomler Sanne.” En dat was in de roos. Klaar, ik ga het doen.

Aanstaande zondag is het zover. Ik ga geen grapjes vertellen maar probeer het publiek te betoveren met mijn waargebeurde verhaal over list&bedrog, op het podium, bij Toomler. Eerst zien dan geloven? Het start om 16.00u en ik sterf nu al duizend doden.

SANNE IN DE MEDIA

OPDRACHTGEVERS

Neem contact op met mij